در رويكرد توصيفى، دین پژوه مىكوشد تا حيات دينى فرد يا جامعه را در شرايطى خاص توصيف كند، بي آن كه نسبت به اعتبار يا ارزش آن داورى نمايد.
مثلًا در مطالعه دين اسلام يا مسيحيت و يا يهوديت، دينپژوه به راستى يا ناراستى اعتقادات مطرح در اين اديان توجهى ندارد و تنها درپى آن است كه توصيف و گزارش معتبرى از اين اديان به دست دهد.
دين پژوه هنجارى تنها درصدد دستيابى به تصورى معتبر از دين بهطور كلى يا دينى خاص نيست،
بلكه هدف اصلى او داورى درباره درستى و نادرستى دعاوى دينى است كه در قالب باورها و اعتقادات و اخلاقيات بيان شدهاند.
البته پر واضح است كه داورى در باب آموزههاى دينى نيازمند توصيف صحيح و معتبر از اين مدعيات است.
تلاش مىكنند وجود خداوند را بهعنوان وجودى فراجهانى انكار كنند و آن حقيقت متعالى را به امورى مثل مَنِ متعالى يا امرى ذهنى كه ساخته قوه آرزوانديشى انسان است، كاهش دهند.
در مقابل اين رويكرد تحويلگرايانه كه در غالب ملحدان ديده مىشود،
خداگرايان و متدينان به اديان ابراهيمى، خداوند را موجودى واقعى مىدانند كه جهانِ موجودات و انسان را آفريده است و باید اورا شناخت و خود را به حقیقت او نزدیک کرد.
https://www.daftaroketab.com/fa/shop/
در حال بارگذاری...